Jeżeli chcesz się chociaż przez chwilę poczuć jak na pustyni, to powinieneś wybrać się przez piaski Wydmy Czołpińskiej. Wydma Czołpińska to jeden z dwóch udostępnionych terenów wydmowych w Słowińskim Parku Narodowym. Z informacji które są zamieszczone na tablicy wejściowej możemy się dowiedzieć następujących rzeczy:

Wydma Czołpińska wyróżniająca się krajobrazowo, rozległa forma terenu jest bardzo interesująca m.in. ze względu na urozmaiconą rzeźbę swojej powierzchni. W jej obrębie fragmenty dwóch typów wydmowych zbiorowisk roślinnych przeplatają się z powierzchniami pozbawionymi roślinności. Białymi nazywamy takie postacie wydmy, które utworzone są przez dwa odporne na zasypywanie gatunki wysokich traw, pospolitą – piaskownicę zwyczajną i rzadszą – wydmuchrzycę piaskową. Między źdźbłami tych traw powierzchnia gruntu pozostaje odkryta i piasek wydmowy, który może być jeszcze przemieszczany przez wiatr, jest wyraźnie widoczny. Wydmy szare porasta roślinność w typie niskiej murawy, w której dominuje gęsto kępkowa trawa – szczotlicha siwa. Grunt pokrywa tu mniej lub bardziej zwarty kobierzec porostów o mszaków oraz ciemnosiwa warstewka gromadzącej się próchnicy. Powierzchnia takiej wydmy zostaje utrwalona i ruch ziaren piasku ustaje. Pałacie wydmowe pozbawione roślinności nazywamy wydmami ruchomymi. W ich obrębie piasek przemieszcza się swobodnie dzięki czemu rzeźba powierzchni obfituje w różnorodne, nietrwałe mikroformy. Wśród takich wydm występują również, wyraźnie wzniesione ponad przeciętny poziom, pokryte roślinnością, stożkowate pagórki lub kopce zwane ostańcami. Są to formy, które nie poddały się niszczącemu działaniu wiatru, ponieważ występująca w ich wnętrzu gęsta i skomplikowana sieć organów podziemnych roślin, wiąże i utrzymuje piasek w miejscu.

Tak czy inaczej, tych co byli na prawdziwej Saharze, raczej wyprawa ta nie porwie ale nie zmienia to faktu, że jeśli spędzasz w okolicy wakacje to warto odwiedzić to miejsce na chwilę bo doznania wizualnie zrekompensują z pewnością poniesiony trud.

Tekst i foto: Jacek Makowski, www.fotopodroze.com.pl