Najpiękniejszy w Japonii Zamek Białej Czapli w Himeji, każdego roku ściąga do tego miasta tysiące turystów. Do Himeji najlepiej przyjechać jesienią kiedy czerwienieją klony. Koniecznie trzeba przespacerować się głównym deptakiem prowadzącym do wzgórza zamkowego, zrobić sobie zdjęcie z samurajami i obserwować Japonki ubrane w tradycyjne kimona spacerujące pomiędzy sklepami.

Himeji jest miastem oddalonym około 50 km na zachód od Kobe a zamek jest jedną z najstarszych, istniejących do dziś budowli Japonii. Posiada status Skarbu Narodowego Japonii. Zamek Himeji 姫路城 znany jest również jako Hakuro-jō lub Shirasagi-jō (Zamek Białej Czapli) ze względu na zewnętrzne wykończenie białym tynkiem gipsowym.

Zamek zbudowany jest na dwóch wzgórzach Himeyama (45,6 m n.p.m.) oraz Sagiyama. Główna wieża położona na wzgórzu Himeyama, zbudowana jest na kamiennym postumencie o wysokości 14,85 m i ma wysokość 31,5 m. Główna wieża wznosi się więc 92 metry n.p.m.

Himeji jest przykładem typowego japońskiego zamku, zawierającego wiele obronnych i architektonicznych elementów kojarzonych z japońskimi zamkami. Wysokie fundamenty, białe ściany i rozmieszczenie budynków wewnątrz kompleksu są typowymi elementami każdego japońskiego zamku.

Jednym z najważniejszych elementów obronnych zamku jak również najsłynniejszym jest skomplikowany labirynt ścieżek wiodących do głównej warowni. Bramy, wewnętrzne i zewnętrzne mury zamkowego kompleksu są tak zorganizowane, aby atakujący był zmuszony poruszać się wokół zamku, napotykając po drodze wiele ślepych zaułków. Pozwalało to obserwować i ostrzeliwać intruzów z wnętrza warowni strzałami, muszkietami, kamieniami i gorącym piaskiem. Himeji jednak nigdy nie był zdobywany, więc system nie został sprawdzony.

Historycznie pierwotną konstrukcją był fort wzniesiony w 1333 r. przez Norimurę Akamatsu, władcę regionu Harima. W 1581 r. trzypiętrowy zamek został wzniesiony przez Hideyoshiego Toyotomi w okresie stałych konfliktów zbrojnych i jego dążeń do zjednoczenia kraju.

Po bitwie pod Sekigaharą w 1600 r. Ieyasu Tokugawa ówczesny władca Japonii osadził na zamku swojego zięcia Terumasę Ikeda, który od 1601 r. prowadził przez osiem lat przebudowę. Podwyższył główną wieżę do pięciu pięter i dobudował trzy mniejsze. Ostatnim elementem rozbudowy była zachodnia baszta z przeznaczeniem dla księżniczki Sen, najstarszej córki sioguna Hidetady Tokugawa. Przebudowa została ukończona w 1618 r.

Zamek Himeji nigdy nie został zniszczony przez trzęsienia ziemi, ani w czasie walk, nawet w czasie II wojny światowej. Zachował przez to swój oryginalny kształt przez ponad 400 lat. Do czasu tak zwanej restauracji Meiji zamek był we władaniu potomków kilku rodów. W 1871 r., po upadku systemu feudalnego w Japonii został przejęty przez rząd japoński.W 1993 r. zamek został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Tekst i foto: Jacek Makowski, www.fotopodroze.com.pl